1962 Live at the Apollo - James Brown: Live at the Apollo

film
Hij blies ze allemaal van het podium...
Ze hadden een onwaarschijnlijke line-up, tijdens de T.A.M.I. Show in Los Angeles. De grootste sterren van 1964 stonden op het affiche. Marvin Gaye, the Supremes, the Beach Boys, the Rolling Stones, maar James Brown blies ze allemaal van het podium. Hier is een stukje uit de zelden vertoonde concertregistratie van Steve Binder. Het geluid is slecht, maar de beelden zijn geweldig. Wacht op het zwarte meisje aan het eind. Ze weet niet wat ze meemaakt.

boeken
Sweet Soul Music
Peter Guralnick schreef in 1986 het klassieke boek Sweet Soul Music: Rhythm and Blues and the Southern Dream of Freedom?. Dit is een mooie beschrijving van die avond in The Apollo.

websites
les Yéyé
Sidibé fotografeerde de Yéyé?s, genoemd naar de waarschijnlijk meest gebruikte uitroep in de popmuziek. Die foto?s van jong en swingend Bamako zijn terug te vinden in het overzichtsboek Malick Sidibé, samengesteld door André Magnin, (Scala 1998). Een voorproefje is te zien op:
James Brown in Bamako
Ook Bamako, Mali, danste in de jaren zestig op James Brown. Manthia Diawara, toen tiener in Bamako en nu professor aan de NYU beschrijft in zijn essay "The 1960s in Bamako: Malick Sidibé and James Brown" de invloed van the Godfather of Soul aan de hand van de foto?s van Malick Sidibé, in die dagen de Godfather van de Malinese fotografie.
De Avond Zelf
Een mooie beschrijving van de avond zelf. James Brown, die zelf de vierduizend dollar voor de opnames bij elkaar schraapte omdat King Records niet in een live-album geloofde, stond buiten koffie uit te delen aan de lange rij mensen voor de kassa. Toen de plaat eenmaal uitkwam draaiden sommige radiostations hem avond aan avond in zijn geheel, ze kregen er maar geen genoeg van.
The 'Godfatha' Page
En de meest enthousiaste fan-site, The ?Godfatha? Page, inclusief de nieuwe single: Killing is Out, School is In (I don?t think they heard you James, say it again) Hoe hij eerst naar Vietnam reisde om voor de soldaten te zingen, maar eenmaal thuis ?Say It Loud (I?m Black and I?m Proud)? opnam, het zwarte strijdlied en de reden voor de FBI om hem in de gaten te houden voor onvaderlandslievende activiteiten.
Sterrenhemel
Als extraatje voegt Ehlers, als goede wetenschapper, een diagram toe van alle hits. Onbedoeld heeft het de schoonheid van een sterrenhemel.
Augusta
In Augusta, Ga., de stad waar hij opgroeide, hebben ze in 1993 de James Brown Boulevard naar hem genoemd. De lokale krant heeft een hele afdeling van zijn website aan hem gewijd. Vooral het nieuws van de laatste jaren: de gluurder, de junkie, de kindervriend, de man die elk jaar een hele dag kalkoenen uitdeelt aan daklozen. Maar ook een geweldige pagina waarop je hem kan horen krijsen, in alle varianten. Aaahhhowww! Eeeeeeoooooowww! Hey! (unintelligible)? Hit me! Unh!
The Black Arts Renaissance
J. Wright Max Ehlers doceert The Black Arts Renaissance of the 60s and 70s aan de universiteit van Minnesota. Hij probeert James Brown in de politieke actualiteit van die jaren te plaatsen, en dat valt niet mee, met iemand die eerst de Black Power steunde en daarna Richard Nixon. Uiteindelijk geldt hij vooral als een boegbeeld van Black Capitalism. Zwart in alles, van zijn ritmes tot zijn kreten, zo zwart dat geen witte artiest het ook maar durfde hem na te doen.

bijdragen
Wat is het geheim van Live at the Apollo?
Mr. Dynamite - Ron Roelofsen, the Minister of super (nederland)


1961 Mijn eerste bioscoop | 1962 Live at the Apollo | 1965 Memories of the Space Age | 1967 The beauty of Herb | 1968 Remember The Alamo! | 1968 Martin Luther King | 1968 The Boy Wonder | 1970 Hiawatha en Geronimo | 1971 Smalltown, USA | 1971 The Greatest | 1972 Cabaret | 1973 Asbury Park | 1975 The Pitcher | 1977 The Hi-Hat Movement | 1977 Vietnam veteranen | 1977 Taxi Driver | 1978 Jonathan Richman | 1980 Sandinista! | 1980 Richard Brautigan | 1984 We Are The World | 1985 Rumblefish | 1987 Purple Rain | 1988 Down by Law | 1989 Rokenrol | 1991 Philip Roth & Newark | 1993 Nightswimming |